فرهنگ کودک سالاری، بیماری نازپروردگی


کودکان امروز به خاطر برخوردار بودن از حداکثر مواهب زندگی، رفته رفته به انسان هایی لوس، نازپرورده و از خودراضی تبدیل می شوند. به نظر برخی از روانشناسان، این روزها، شمار کودکان ثروتمند و در عین حال تهی دست، رو به فزونی نهاده است. این گونه کودکان هیچ چهره اجتماعی مثبتی ندارند و از کمبود ارتباط با دیگر همسن و سالان خود رنج می برند. در حال حاضر، والدین و دست اندرکاران امور تعلیم و تربیت، در اندیشة یافتن راه حل هایی برای جلوگیری از افتادن کودکان به دام نازپروردگی هستند.

این روزها دیدن صحنه هایی از قبیل بستن بند کفش پسری ده، دوازده ساله توسط مادر پنجاه ساله اش پدیده ای نادر نیست. این مادران به گونه ای عمل می کنند که گویا کنیز فرزندان خود هستند، آن هم برای همیشه. آنچه در ابتدا پدران و مادران را تا این حد در خدمت فرزندانشان قرار می دهد، چیزی نیست جز شیرینی ذاتی بچه ها؛ امّا خیلی زود، والدین به این امر پی می برند که بچه های آنها به انسان هایی بی دست و پا تبدیل شده اند، زیرا تاکنون همة کارها را پدر و مادر برای آنها انجام داده اند.

خانم پترا زگر که گزارش مستندی دربارة مشکلات تربیتی و فرهنگی کودکان تهیه کرده است، خود شاهد بوده است که چگونه یک پسر شیرین چهار ساله، در یک لحظه از یک فرشته به یک پسرک شرور تبدیل شد. ماتیاس کوچولو در یک چشم به هم زدن، پای مادرش را با تمام قدرت گاز گرفت، امّا آنچه موجب نگرانی خانم زگر شد، گاز گرفتن ماتیاس نبود، بلکه واکنش مادر او بود. مادر ماتیاس کوچولو به جای عصبانی شدن به گونه ای پسرش را نگاه می کرد که گویی با چشمانش او را تحسین می کند و پیش خودش می گوید: «کوچولوی مامان، تو یک پسر خشن شده ای»! خانم زگر از خود می پرسد اگر این کوچولو بزرگ شود، آیا انتظار ندارد در مقابل خشونت، با تمجید دیگران روبرو شود؟ زیرا پس از گذشت دوران کودکی، نازپروردگی پیامدهای ناهنجار خود را نمایان می سازد. به عنوان مثال یک پسر نوزده ساله که در دوران کودکان خود در ناز و نعمت به سر برده است، چنانچه با شرایط بد اقتصادی روبرو شود، قادر نخواهد بود در مقابل آن ایستادگی کند و از این روست که موارد بی شماری را می بینیم که حتی از پذیرفتن شغل نیز سر باز می زنند.

هیچ کس، با کسانی که به بیماری نازپروردگی و عادت به آن در بزرگسالی روبرو هستند، احساس همدردی نمی کند، بلکه چنین افرادی تنها موجبات خنده دیگران را فراهم می آورند. یکی از خوانندگان معروف، حتی به هنگام شستشوی اتومبیل، دختر سه ساله اش را به کار می گیرد. زیرا او به این امر پی برده است که چه خطراتی در خانواده های متمول در کمین کودکان است. از این رو او می خواهد دخترش را با گوشه هایی از زندگی واقعی آشنا سازد.

همچنین همسر یکی از غول های معروف رسانه ای جهان که یک پزشک است و مدتی در هر سال در یک ایستگاه پزشکی در شهر کلکته به ارائة خدمات بهداشتی و پزشکی به تهی دستان می پردازد، کودکانش را به همراه خود می برد. او می گوید: «من باید به فرزندان خود نشان دهم که ما باید گاهی اوقات، انتظارات خود را محدود کنیم».

البته این کار بسیار ساده ای است که نازپروردگی را تنها مشکل خانواده های ثروتمند و سرشناس قلمداد کرده و از دست کودکان نازپرورده که قادر نیستند خود را با شرایط اجتماعی در میان همسالان خود، وفق دهند، عصبانی شویم، ولی این چارة مشکل نیست.

در ساعات آرام شبانگاهی، هنگامی که کودکان بزرگ و کوچک در بستر خفته اند، هیچ چیز در نظر والدین بدیهی تر از این نیست که باید برای فرزندان خود حد و مرزی قائل شده و در عین حال به آنها توجه نمایند و همچنین آنها را با واقعیات زندگی آشنا سازند، امّا واقعیت به گونه ای دیگر است. ترویج دهندگان مد، تلویزیون و صنایع اسباب بازی سازی، همواره به دنبال جذب مشتریان کوچولوی خود هستند. این کار آن قدر زود هنگام صورت می گیرد که هیچ کس قادر نیست پیش از آن فرزندانش را آماده سازد.

چاره چیست، هنگامی که انواع گوناگون اسباب بازی ها، برنامه های تلویزیونی و برنامه های تفریحی با اوّلین زبان جهانی دوران کودکیـ یعنی همان اصطلاحات شناخته شده در میان کودکان نظیر اه یا اوه ـ فرزندان کوچولوی ما را در مقابل صفحه های تلویزیون میخکوب می کنند؟

آلبرت وونش کارشناس امور تربیتی و مدیر اداره جوانان کاتولیک در شهر نویس، اخیراً کتابی تحت عنوان «دام های نازپروردگی» به رشته تحریر درآورده است. به اعتقاد نویسنده، والدین و کودکان با هم، در این دام گرفتار می آیند. رفاه اجتماعی، پیشرفت سریع تکنولوژی های جدید و فرهنگ کودک پرستی، همه و همه از جمله عواملی است که موجبات نگرانی والدین را فراهم کرده است. عده بسیاری از دست اندرکاران تعلیم و تربیت خود را در برخورد با مشکلات کنونی در ارتباط با تربیت نسل جدید ناتوان می بینند. آنها این احساس را دارند که همواره مرتکب اشتباه می شوند، حتی اگر درست ترین کار را در راستای تربیت کودکان انجام دهند.

دو عامل فشار ناشی از مصرف گرایی و تروریسم بازار، بیش از هر چیز دیگری والدین و کودکان را تحت فشار قرار داده است. میشاییل گرونر و فولکار مالیتسکی، دو روان شناس هامبورگی، بر این اعتقاد هستند که امروزه اجبار به همرنگ شدن با جامعه از هر زمان دیگری بیشتر است. بنابراین کودکان و نوجوانان می بینند اگر تلفن همراه مناسبی نداشته باشند یا لباس هایشان برازنده نباشد، ممکن است از سوی همسالان خود طرد شوند. برای همین است که آنها پدران و مادران خود را تحت فشار قرار می دهند تا تمام امکانات لازم برای حضور در جامعه امروزی را برایشان فراهم آورند.

براساس تحقیقات و نظرسنجی هایی که در آلمان صورت گرفته است، روز به روز بر تمایل کودکان و نوجوانان به مصرف هر چه بیشتر افزوده می شود. به طوری که 56 درصد از سؤال شوندگان اظهار داشته اند که از خرید لذت می برند و به راحتی پول خرج می کنند. در سال جاری، مجموع پول توجیبی بچه های شش تا چهارده سال آلمانی بالغ بر 5/2 میلیارد مارک بوده است.

این در حالی است که کودکان امروزی در مقایسه با قبل، خیلی بیشتر از مظاهر تکنولوژی های جدید و پیشرفت های رایانه ای استفاده می کنند. از حدود 3/7 میلیون نوجوان چهارده تا هفده ساله آلمانی 62 درصد دارای یک دستگاه تلویزیون، بیش از نیمی از آنها یک دستگاه «های فای» و بیش از یک سوم آنها ضبط و پخش ویدیویی دارند. یک پنجم از نوجوانان ده تا سیزده ساله آلمانی دارای رایانه شخصی هستند. کودکانی که از چنین امکاناتی برخوردار هستند، بیش از دیگران در خطر گرفتار شدن در دام «نازپروردگی» قرار دارند. ظاهراً والدین نمی دانند که با این کارها چه آیندة خطرناکی برای فرزندان خود رقم می زنند. آنها تصور می کنند که باید تمام امکانات مورد نیاز کوچولوهایشان را فراهم کنند و به جنبه های دیگر قضیه کاری ندارند.

آقای گرونر می گوید: کودکانی که از تمام مواهب زندگی برخودار بوده اند، از نظر روانی شخصیت تکامل یافته ای ندارند و قادر به غلبه بر مشکلات در آینده نخواهند بود. برخی از کودکان و نوجوانان نیز به سبب آنکه مدت زیادی از وقت خود را پای رایانه های خود سپری می کنند، از نظر رفتاری، شخصیت ناقصی دارند. در واقع، به زحمت می توان تفاوت میان نازپروردن کودکان با تأمین نیازهای واقعی آنها را درک کرد. در این شرایط، کودکان و نوجوانان به دنبال داشتن امکاناتی خاص برای حفظ ظاهر در جامعه هستند.

به گفته روان شناسان سطحی نگری و نگاه به ظاهر افراد، به فرهنگی فراگیر در میان نوجوانان تبدیل شده است. جامعة ما دیگر جامعه ای نیست که در آن مهارت ها و لیاقت افراد در درجه اوّل اهمیت قرار داشته باشد، بلکه آنچه مهم تر می نماید، ظاهر افراد است. بی دلیل نیست که تفاوت های عمده ای را در آرزوهای نوجوانان در مورد شغل آینده در مقایسه با نسل های قبلی شاهد هستیم. امروزه بسیاری از کودکان و نوجوانان مایلند که در آینده، صاحب آژانس مد یا مجری تلویزیون باشند. همچنین بسیاری از دختران جوان دوست دارند، روزی به عنوان مدل در صحنه حاضر شوند. چنین مشاغلی چندان نیازمند توانایی ذهنی و کار فکری نیستند و در عوض از طریق پرداختن به آنها می توان پول قابل توجهی به دست آورد و علاوه بر این، در تلویزیون نیز ظاهر شد. دستیابی به موفقیت های بزرگ در کوتاه مدت و بدون تحمل کمترین زحمتی، به ایده آل بسیاری از نوجوانان تبدیل شده است. اگر می توان از طریق شرکت در یک برنامه تلویزیونی در کوتاه ترین زمان ممکن به محبوبیت رسید، پس چرا باید به خود زحمت بدهیم؟

چرا باید در اندیشة بالا بردن توانایی ها و مهارت های شغلی خود باشیم، در حالی که این روزها در مسابقه های تلویزیونی در قبال پاسخ دادن به چند سؤال پیش پا افتاده، حدود 250 هزار مارک جایزه می دهند؟ حتی در برخی موارد جایزه های چنین مسابقاتی به چندین میلیون مارک بالغ می شود. ارائة چنین دیدگاهی از سوی تلویزیون، موجب می شود که انگیزه برای تلاش و کوشش در میان نوجوانان از بین برود.

بسیاری از کارشناسان، آیندة تاریکی را پیش بینی می کنند. دیان ارنزافت روان شناس کودک از ایالات متحده می گوید: «کودکان امروزی همه چیز به دست می آورند، امّا آنچه که واقعاً بدان نیاز دارند، به آنها داده نمی شود».

سبک تربیتی در یک «جامعه تازه به دوران رسیده»، براساس اصل تأمین زودهنگام تمام نیازهای مادی و مصرفی کودکان و نوجوانان استوار است. خانواده های تازه به دوران رسیده در این زمینه با هم مسابقه می دهند. این در حالی است که به اعتقاد کارشناس امور تربیتی، کودکان آرزوهای محافظه کارانه تری دارند. آنها در طی تعطیلات، نیاز چندانی به گردش یا رفتن به مسافرت های پرخرج ندارند، بلکه آنها به نور خورشید، ماسه و سواحل زیبا نیاز دارند و چه بهتر که همواره آنها را به همان مکان قبلی ببریم. زیرا بدین ترتیب کودکان ما می توانند محل را به خوبی شناخته و دوستان قبلی خود را ببینند.

یک روان شناس کودک معتقد است که این روزها شمار کودکان ثروتمند و در عین حال تهی دست رو به فزونی نهاده است. به اعتقاد این روان شناس، این گونه کودکان هیچ چهره اجتماعی مثبتی ندارند و از کمبود ارتباط با دیگر هم سن و سالان خود رنج می برند؛ آنها همواره ناراضی هستند. آقای گرونر روان شناس آلمانی می گوید: «رفته رفته بر شمار پدران و مادرانی که قادرند تمام نیازهای مادی کودکان خود را برآورده کنند، افزوده می شود و این عامل موجب می شود که روند نازپروردگی کودکان تشدید شود. در نتیجه تربیت نسل جدید مسیر تازه ای یافته است و آن هم در جهت تأمین تمام نیازهای رنگارنگ کوچولوهاست».

پدر و مادرانی که صرفاً در جهت تأمین نیازهای مادی کودکان خود می کوشند، حتی به هنگام روبرو شدن با مسائل و نیازهای غیرمادی نیز براساس یک شعار بسیار ساده عمل می کنند: به اعتقاد آنها «فراوانی، فراوانی می آورد». آنها این اصل را در عرصة مسائل فرهنگی و عاطفی نیز به کار می برند. فرستادن کودکان به کلاس های آموزشی متعدد ورزشی، فرهنگی، علمی و... از جمله عادات پدران و مادرانی است که برای موفقیت کودکان خود اهمیت بیشتری قائل می شوند.

الکساندر سازلند نایل، کارشناس اسکاتلندی تعلیم و تربیت در یکی از کتاب های خود توصیه بسیار ساده ای را برای روبرو شدن با کودکان ارائه می کند. او می گوید باید کودکان را دوست داشت، آنها را پذیرفت و جدی گرفت. هرگز نباید آنها را تنبیه کرد و باید زمینة رشد شخصیتی آنها را فراهم کرد. اگر با کودکان چنین برخورد کنیم، خود آنها اصول اساسی مورد نیاز برای یک هم زیستی هماهنگ و به دور از تشنج را فرا خواهند گرفت. آقای نایل این فرایند را «خود قانونمند کردن» می خواند، امّا متأسفانه شخصیتی که بدین ترتیب شکل می گیرد، معمولاً با انتظارات والدین و متصدیان تعلیم و تربیت هم خوانی ندارد.

یکی از دستاوردهای نسل انقلابی دهه1960، ارائة شیوه های جدیدی در تعلیم و تربیت بود. در آن سال ها بحث دربارة شیوه های تربیت کودکان به بحثی علنی و بسیار مطرح تبدیل شده بود. در حالی که امروزه اغلب والدین ترجیح می دهند نحوة تربیت کوچولوهای خود را به عنوان مسئله ای شخصی تلقی کنند. آقای گرونر می گوید، هر چند برخی از والدین در زمینه تعلیم و تربیت کودکان خود فعال هستند، ولی عدة بسیاری از آنها حتی به خود این زحمت را نمی دهند که اطلاعات لازم را در این زمینه از منابع گوناگون جمع آوری کرده و با دیگران، به تبادل اطلاعات و تجربیات بپردازند.

برخی از والدین مغرور هیچ کاری ندارند، جز اینکه تمام حواس خود را متوجه فرزندان عزیزشان بکنند. آنها هیچ خواسته مشخصی از کودکان خود ندارند و صرفاً به تمجید از آنها می پردازند و آنها را انسان هایی منحصر به فرد تلقی می کنند. چنین کودکانی در مدرسه و کوچه و خیابان، به محض روبرو شدن با کوچک ترین مشکلی، فوراً به سراغ معلمان یا پدر و مادر خود می روند و نزد آنها شکایت می کنند. والدین آنها نیز مدام به مدرسه می روند تا نسبت به نحوة رفتار با کودکان دلبندشان توسط سایر دانش آموزان اعتراض کنند.

پدیدة نازپروردگی در این مورد به حمایت بیش از حد از کودکان مربوط می شود. آقای گرونر بر این باور است که بروز درگیری و دعوا میان دانش آموزان در راه مدرسه یا خانه، امری عادی است و نباید موجب نگرانی والدین شود. این روزها شاهد پدیده ای عادی در اغلب مناطق شهری هستیم و آن اینکه بسیاری از والدین با اتومبیل شخصی، کودکانشان را به مدرسه می برند و در پایان روز نیز آنها را با اتومبیل به خانه بازمی گردانند. این کار مثل آن است که بخواهیم از روبرو شدن فرزندانمان با جهان واقعی جلوگیری کنیم. در اغلب موارد، این سرویس رفت و برگشت برای دانش آموزان بزرگ تر نیز وجود دارد و بدین ترتیب رشد توانایی های اجتماعی در میان نوجوانان محدود می شود. دانش آموزانی که در منزل با پدیدة نازپروردگی روبرو هستند، در مدرسه نیز به قوانین و مقررات تن نمی دهند؛ زیرا آنها هر خواسته ای را به منزلة نوعی فشار غیرعادی و ستم در حق خود می پندارند؛ چون در خانه از آنان هیچ چیز نمی خواهند. حتی در برخی موارد مشاهده می شود که چنین دانش آموزانی، هم کلاسی های زرنگ خود را تحت فشار قرار می دهند. در واقع، انگیزه آنها از دست یازیدن به چنین کاری به قرار زیر است: «تو با این کارها سطح انتظارات را بالا می بری، در این شرایط ما بیشتر از پیش، از جانب معلم تحت فشار قرار می گیریم. اگر جلوی خودت را نگیری با مشکل روبرو خواهی شد».

یکی دیگر از عواملی که موجب شده است در جامعه امروز توجه فراوانی به کودکان مبذول شود، کاسته شدن از میزان زاد و ولد است. اکنون دیگر کودکان ، کالایی طلایی هستند؛ در حالی که در گذشته خانواده ها معمولاً فرزندان متعددی داشتند. به طوری که حتی در برخی موارد، کودکان در مقابل والدین با هم متحد می شدند. ولی امروزه اغلب خانواده ها یک بچه بیشتر ندارند. در چنین شرایطی، همه چیز حول محور کوچولوی عزیز دور می زند.

یکی دیگر از تمایلاتی که این روزها در خانواده های متمول رو به فزونی دارد، صاحب فرزند شدن در سنین بالاست. در چنین شرایطی، کودکان بسیار بیشتر مورد توجه قرار می گیرند. زیرا در این میان، تمام رؤیاهای پدر و مادر، تنها این کودکان هستند که به واقعیت پیوسته اند. در چنین خانواده هایی، روابط میان والدین و فرزندان روابطی کنترل شده است. والدین اهمیت فراوانی برای مشکلات و مسائل فرزندان خود در مدرسه قائل هستند و به اصطلاح، یک آن آنها را به حال خود رها نمی کنند. علاوه بر عوامل اجتماعی و طبقه اجتماعی والدین، یک عامل بسیار مهم در نازپروردگی کودکان تأثیر مستقیم دارد و آن نوع رابطه میان پدر و مادر است. در خانواده هایی که پدر و مادر روابط پرتشنجی دارند، به زحمت می توان با پدیدة نازپروردگی کودکان مقابله کرد. پدر و مادری که از هم جدا شده اند، برای فراموش کردن گذشته پر رنج خود، توجه بیشتری به کودکان مبذول می دارند و گاه و بی گاه آنها را مورد لطف قرار می دهند! در حالی که در چنین مواردی کودکان اصولاً نیازهای متفاوتی دارند و اغلب آنها تحت تأثیر پیامدهای منفی بر هم ریختن محیط خانوادگی هستند.

در هر حال، صرف نظر از وضعیت خانوادگی پدر و مادر، آنچه بیشتر موجبات نگرانی کارشناسان را فراهم کرده است، نوعی رابطه میان کودکان و والدین است که روز به روز مشکل سازتر از پیش می شود. اصولاً والدین بسیار بیشتر از گذشته در زندگی خصوصی کودکان خود دخالت می کنند.

چنین کودکانی ، هیچ گاه نمی توانند به تنهایی با مشکلات خود روبرو شده و به حل و فصل آنها بپردازند. این حمایت بیش از حد از کودکان در نهایت ممکن است موجب گوشه گیری آنها شده یا اعتماد به نفس را از ایشان سلب کند. همچنین عصبانیت و پرخاشگری از جمله واکنش های احتمالی کودکان در قبال این رویکرد والدین محسوب می شود. بی سبب نیست که رفته رفته بر شمار بزهکاران جوان و نوجوان افزوده می شود. تنها در جمهوری فدرال آلمان شمار بزهکاران زیر چهارده سال از سال 1993 تا 1998 حدود یکصد و پنجاه هزار نفر افزایش را نشان می دهد.

آقای اولیور زینر کارخانه دار معروف و جوان آلمانی که هم اکنون بیش از 160 کارمند دارد، می گوید: «این جامعه است که کودکان را تربیت می کند، نه پدر و مادر». منظور او از این سخن، تجربیاتی است که دربارة نابسامانی های اجتماعی در طیّ سال ها فعالیت به عنوان مشاور در زمینه مواد مخدر کسب کرده است. او با کمک این تجربیات توانسته در سن سی و یک سالگی به مدیر و کارخانه داری موفق تبدیل شود. برخی دیگر از کارشناسان روان شناسی نیز بر این عقیده هستند که نمی توان فرد را برای تبدیل شدن به یک کارخانه دار تربیت کرد؛ بلکه باید خود او با استفاده از موقعیت های پیش آمده، راه موفقیت را بیابد. یکی از پیشتازان عصر اینترنت در آلمان که بیست و هفت سال بیشتر ندارد، می گوید لازمه دستیابی به موفقیت، داشتن برخی ویژگی های ژنتیک است.

هر دو مدیر موفق مزبور در یک ویژگی با هم اشتراک دارند و آن اینکه هر دوی آنها تحت شرایط نسبتاً سختی تربیت شده اند و به هیچ رو در دوران کودکینازپرورده نبودند. توجه به چنین سرگذشت هایی که در نهایت، موجبات موفقیت فرد را فراهم آورده است، باعث می شود که به خروج از دام نازپروردگی در میان جوانان و نوجوانان امیدوار شویم. البته نباید تصور کرد که بازگشت به شیوه های خشن تربیتی چاره ساز است و لزوماً به موفقیت منتهی می شود، بلکه بهتر آن است که با درک واقعی کودکان با احتیاط بیشتری با آنها برخورد کنیم، به گونه ای که شخصیت آنها در فضایی مناسب شکل گرفته و راه مقابله با مشکلات موجود در زندگی را به آنها بیاموزیم.

 

 


[ بازدید : 17 ] [ امتیاز : 1 ] [ نظر شما :
]
[ سه شنبه 11 اسفند 1394 ] [ 17:37 ] [ فاطمه حجار ]

نوزاد شما هم مدام گریه می کند؟


مهم نیست که چقدر خوب از نوزادتان مراقبت می کنید، گریه یکی از واقعیت های زندگی اوست که آن را خواهید شنید. همیشه نمی توانید گریه او را قطع کنید، اما باید مطمئن شوید که کودک تا حد امکان راحت است؛ در این صورت به او کمک کرده اید که احساس امنیت کند. باید هر کاری که از دست تان بر می آید انجام دهید تا آرام شود و گریه نکند.
۱. اطمینان حاصل کنید که نیازهای ابتدایی و فیزیکی نوزادتان رفع شده است. غذایش را خورده است، پوشکش خشک و تمیز است و لباس هایش باعث ناراحتی او نمی شود.
۲. نوزادتانرا لمس کنید تا مطمئن شوید که بیش از حد گرم یا سردش نیست، یعنی به پیشانی اش دست بزنید و ببینید تب نداشته باشد یا اینکه به شکمش دست بزنید یا چک کنید که او را بیش از حد یا کم در قنداق نپیچیده باشید.
۳. کودک تان را در قنداق بپیچید. هنگامی که کودک تان در رحم مادر بود، جایش گرم و نرم بود. قنداق کردن نوزاد باعث می شود که –حتی وسط گریه- همان حس به او دست بدهد و آرام شود. برای بی خطر بودن قنداق مطمئن شوید که پاهای نوزاد بیش از حد محدود نشده باشد و او را به پشت بخوابانید نه روی شکم یا به پهلو.
۴نوزادتانرا بلند کنید. نوزادان به طور طبیعی دوست دارند که آنها را بغل کنید. گذاشتن نوزاد در آغوشی هم می تواند به آرام کردن گریه اش کمک کند.
۵. برای کودکتان کمی نویز سفید ( نویز سفید به ترکیبی از صداهایی با فرکانس‌های مختلف که به صورت همزمان به گوش ما برسند گفته می‌شود) ایجاد کنید. این حالت هم برای او یاد آور رحم مادر است که در آن خون مادر پیوسته و با صدای بلند پمپاژ می شد. می توانید از یک دستگاه تولید کننده نویز سفید استفاده کنید یا اینکه از جارو برقی یا دهان خود استفاده کنید و با صدای بلند بگوید: هیس!"
۶چیزی برای مکیدن به نوزادتانبدهید. بچه ها با میل به مکیدن به دنیا می آیند و حتی نوزادان کوچک هم می توانند با مکیدن پستانک یا انگشت شست والدین شان آرام شوند.
۷. به آرامی شکم نوزاد را فشار دهید. اغلب نوزادان به دلیل دل درد –ناشی از گاز یا هضم نشدن درست غذا- گریه می کنند. شکم کودک را کمی فشار دهید یا او را روی شانه یا زانویتان قرار دهید یا اینکه او را به پشت بخوابانید و به آرامی با یکی یا هر دو پایش حرکت "دوچرخه" انجام دهید.

نکات و هشدارها
اگر انگشتان دست یا پای نوزاد سرد بود فکر نکنید سردش است. سیستم گردش خون کودک هنوز کامل نشده و طبیعی است که بعضی قسمت های بدنش از قسمت های دیگر سردتر باشد.
اگر همه این راه ها به شکست انجامید، می توانید نوزادتانرا بیرون ببرید تا مناظر بیرون را ببیند یا اینکه کودکتان را برای سواری روی صندلی ماشین (کارسیت) قرار دهید یا او را در کالسکه بگذارید.


[ بازدید : 15 ] [ امتیاز : 1 ] [ نظر شما :
]
[ سه شنبه 11 اسفند 1394 ] [ 17:37 ] [ فاطمه حجار ]

۱۰ خوراکی برای افزایش وزن


همیشه لاغر کردن و رسیدن به اندامی مناسب یکی از سوژه های اصلی مطالب علمی بوده است و به همین دلیل کمتر به موضوع چاق شدن و افزایش وزن پرداخته شده است.
چاقی بسیار زیاد و یا کمبود وزن هر دو از جمله مواردی هستند که نمی توان به آن ها به عنوان شرایط سالم نگاه کرد.

افرادی که کمبود وزن دارند ضعیف تر هستند و  ممکن است به بیماری های مختلفی دچار شوند در حالی که با کمی غذا خوردن می توانند به وزن دلخواهشان برسند. در این مطلب بهترین موادی که برای چاق شدن می توانید مصرف کنید را معرفی می کنیم.

** گردو: گردو یکی از آجیل هایی است که به شما کمک می کند تا خیلی سریع و طبیعی چاق شوید. میزان امگا۳ در این ماده بسیار زیاد است و از بیماری های مختلف در بدن شما جلوگیری می کند.

* شیر پرچرب: شیر به تنهایی می تواند بسیاری از بیماری های بدن را از بین برد ولی بسیاری از پزشکان نوع کم چرب آن را توصیه می کنند شیرپرچرب تمام خواص شیر را دارد و گزینه مناسبی برای افرادی است که می خواهند چاق شوند.

 نارگیل: نارگیل یکی از بهترین میوه هایی است که می توانید از آن استفاده کنید. آب نارگیل دارای مواد مغذی بی شماری است و کالری بالایی دارد که می تواند به شما در ازایش وزن کمک کند

* موز: موز میوه ای که می تواند به عنوان یک کربوهیدارات سالم از آن نام برد یکی دیگر از  مواد خوب برای چاق شدن است. موز همچنین می تواند انرژی روزانه شما را نیز تامین کند.

 دانه های مغذی: از جمله دانه های مغذی می توانیم به تخم کتان، دانه هندوانه، شاه دانه و کنجد اشاره کنیم که هر کدام آن ها دارای اسیدهای چرب مفید برای بدن هستند و به شما در چاق شدن کمک به سزایی می کنند.

 بادام: بادام یکی از تنقلات سالم که می توانید روزانه از آن استفاده کنید. سرشار از ویتامین های مختلف و همچنین مبارز بیماری های عصبی است. بادام نیز می تواند به افراد لاغر کمک به سزای بکند.

 روغن زیتون: هیچ پزشکی را پیدا نخواهید کرد که روغن زیتون را توصیه نکند. این روغن نه تنها به شما در چاق شدن کمک می کند بلکه از بیماری هیا قلب و عروقی نیز پیشگری می کند.

سیب زمینی: منبعی عظیم از کربوهیدارات ها و همچنین مملو از مواد مغذی که البته همیشه به عنوان یک ماده چاق کننده از آن نام برده می شود.

 لوبیا: لوبیا مملو از پروتئین است و با کالری زیادی که دارد می تواند انرژی شما را برای کارهای سخت تامین کند و همچنین به شما در چاق شدن نیز کمک به سزایی می کند.

 موجودات دریایی: ماهی های آزاد و تن و همچنین میگو از جمله مواد دیگری هستند که دارای مواد مغذی مختلف مانند امگا۳ هستند. این مواد همچنین به شما در داشتن بدنی سالم و چاق نیز کمک می کنند.


[ بازدید : 14 ] [ امتیاز : 1 ] [ نظر شما :
]
[ سه شنبه 11 اسفند 1394 ] [ 17:37 ] [ فاطمه حجار ]

راهکار هایی برای جلوگیری از انحراف جنسی کودکان


امروزه شرایط محیط اجتماعی و اطرافمان به طوریست که شرایط به وجود آمدن انحراف جنسی در کودکان بسیار زیاد است. وجود این محرک ها باعث تسریع در بلوغ زودرس و همچنین انحرافات و آموزش های غلط در کودکان می شود. اما به عنوان والد فرزندانمان ما باید چه عکس العملی نشان دهیم ؟ چگونه از انحراف کودکمان جلوگیری کنیم؟

محرکهای پیرامونی می‌تواند در قالب اشتیاق به تماشای فیلم‌های عاشقانه ماهواره‌ای، عادات نامناسب، پنهانی گوش کردن به گفتگوهای جنسی و کنجکاوی در دیدن روابط والدین، یادگیری شوخی‌های غیراخلاقی و تکه کلام‌های نامناسب از بزرگتر‌ها و اصرار در هم اتاق شدن با پدر و مادر ظاهر شود و گاهی نیز می‌تواند کودک را ناسازگار، پرخاشگر، عصیانگر یا نا‌آرام کند. این رفتارهای خارج از کنترل معمولا از کودکستان تا دبستان شایع‌تر بوده و امروزه یکی از دغدغه‌های اصلی والدین است.

در این میان خانواده‌هایی هم هستند که چون تربیت کودکشان تحت کنترل و بر اساس ضوابط و موازین اخلاقی تربیت شده است، نگران آنند که وقتی فرزندشان را به مهد یا مدرسه می‌فرستند با چه کودکانی همصحبت می‌شود و حرف‌هایشان در چه قالبی است و این گفتگو‌ها تا چه حد می‌تواند بر اعمال و خلقیات کودک تاثیر سوء گذارد.

حال پرسش اینجاست کودکانی که قسمت اعظم گفتگو‌هایشان در مورد مسایل جنسی، شرح فیلم‌های عاشقانه و شوخی‌ها و اعمال تحریک آمیزغیراخلاقی است، آیا دچار نوعی ناهنجاری یا انحراف جنسی‌اند یا شیوه تربیت غلطی داشته‌اند یا این کنجکاوی‌ها در رده سنی آنان امری عادی محسوب می‌شود؟

کودکان را دریابید

حجت الاسلام نصیر عابدینی روان‌شناس بالینی در این باره می‌گوید: از دیدگاه دینی و روان‌شناسی کودک تا قبل از سن تکلیف نه دچار گناه می‌شود و نه منحرف جنسی نامیده می‌شود. چرا که هنوز نظام شاخلاقی کودک شکل نگرفته و ناهنجاری اخلاقی و دینی در او معنایی ندارد، ولی می‌توان گفت کودک دچار نوعی ناهنجاری رفتاری شده و نیاز به مشاوره یا حتی روان درمانی دارد. او با اشاره به اینکه شیوه تربیتی غلط والدین یکی از ملاک‌های ایجاد این نوع مشکلات در کودک است، می‌گوید، محیط غیر تربیتی اجتماع نیز می‌تواند از عوامل اصلی تشدید این نوع تحریکات باشد.

عابدینی با اشاره به اینکه کنجکاوی‌های جنسی پسر و دختر از سنین ۲ یا ۳ سالگی شروع می‌شود و صد در صد طبیعی است می‌افزاید، کودکان از سنین ۳ تا ۷ سالگی کنجکاوند تا تمام قسمت‌های بدن خود را لمس و شناسایی کنند و یکی از این قسمت‌ها نواحی تناسلی است و به دلیل انکه متوجه تفاوت‌هایی در آناتومی دو جنس می‌شوند به دنبال جواب بوده و مشتاق مشاهده قسمت‌های مختلف بدن خود، والدین، همسالان یا احتمالا بازیگران و ورزشکاران فیلم‌های غیر اخلاقی هستند. از طرفی به سبب آنکه در کودکان از این سنین به بعد به مرور هورمون‌های جنسی ترشح می‌شود، تمایلات آنان بیشتر شده و اگر تحت کنترل و توجه والدین نباشند یا در محیط نامناسب پرورش یابند عادات نامناسب جنسی و خلقیات ناشایست در کودک بروز خواهد کرد.

به گفته این روان‌شناس دختر‌ها از ۵ سالگی تا اواخر دوران دبستان (۱۲ تا ۱۳ سالگی) تمایلات غریزی مادری و عاطفی در آن‌ها شکل می‌گیرد و به دلیل آنکه زود‌تر از پسر‌ها بالغ می‌شوند اظهار عشق و علاقه و دلبستگی آن‌ها به جنس مخالف با تشدید محرک‌های محیطی به اوج خود می‌رسد و حتی احتمال گرایش و وابستگی‌های شدید عاطفی به جنس موافق و بحث و گفتگوهای عاطفی در این باب در آن‌ها زیاد می‌شود. در پسر‌ها نیز از ۳ تا ۷ سالگی بخصوص در سنین ۵ تا ۶ سالگی به بعد به دلیل بروز تغییرات فیزیکی در بدنشان به طور ناخواسته لذت‌های جنسی را تجربه کرده و این امر نیز در اثر تحریکات محیطی شدت می‌گیرد.

به گفته عابدینی، روابط آزادانه در ارتباطات خانوادگی، بازی‌ها و تصاویر انیمیشنی غیر اخلاقی، برنامه‌های محرک ماهواره‌ای، بلوتوث‌های ناشایست دریافتی و مشاهده روابط بی‌قید و شرط دختر و پسر از مهم‌ترین محرک‌های محیطی محسوب می‌شود. عابدینی با تاکید به اینکه اضطراب در کودکان دبستانی نیز می‌تواند یکی از عوامل توجه آن‌ها به مسایل، عادات یا گفتگوهای جنسی باشد می‌گوید، کودک پرتنش همیشه در پی راهی است که بتواند اضطراب خود را با آن تخلیه یا پایین آورد. به گفته این روان‌شناس اضطراب در اثر خلاء عاطفی، تنش‌های روحی و روابط نابسامان والدین یا عدم حضور پدر و مادر به دلیل مشغله‌های کاری در کودک ایجاد می‌شود و می‌تواند پیش زمینه ناهنجاری جنسی یا حتی بلوغ زودرس شده و در دختر‌ها به سبب تمایلات عاطفی در مقایسه با پسر‌ها قوت و شدت بیشتری دارد.

جاذبه پدر و مادر کودک را می‌رباید

با توجه به اینکه جاذبه و کشش شنیدن و فهمیدن مسایل جنسی آن هم برای کودک کنجکاو، خود عاملی برای ترغیب او به سمت و سوی گویندگان این نوع مسایل و الگوگیری از آنان است، رابطه غنی عاطفی پدر و مادر با کودک می‌تواند سبب دلبستگی و گرایش فرزند به والدین شود. این را عابدینی می‌گوید و اضافه می‌کند، اگر چه روابط خارج از خانه فرا‌تر از کنترل والدین است، اما هر چه پدر و مادر با نرمش و ملایمت نیازهای عاطفی و روانی کودک را تامین کنند و خلقیات آنان جذاب‌تر و پرکشش‌تر از همسالان کودک باشد، فرزند به جای تقلید از همسالان یا همکلاسی‌ها، پدر و مادر را الگوی خود قرار داده و موفق‌تر و فرمانبردار‌تر خواهد بود.

وی خاطر نشان می‌کند والدین باید با فرزندان همچون دوستانی صمیمی رفتار کرده و آن‌ها را در تفریحات سالم همراهی کنند، با آن‌ها ورزش و بازی کنند، به کوه، سینما و پارک روند، به کودک اجازه مصاحبه تلفنی با دوستان دهند و آن‌ها را در دیدار با دوستان یا شرکت در جشن تولدهای غیرآسیب زای همسالان همراهی کنند و به کودک فرصت دهند تا مسایل و موضوعات مدرسه یا مهد را برایشان تعریف کند. عابدینی با اشاره به اینکه کودک در دوره مهد و دبستان قابلیت درک و فهم نصیحت را دارد، می‌گوید بهتر است در یک جمله تا ۱۰ کلمه (در حد حوصله کودک ) توصیه یا خواسته خود را به کودک انتقال دهید.

او اظهار می‌کند قصه درمانی و بازی درمانی از جمله روش‌هایی است که می‌توان کودک را در حد فهم و درکش تا حدودی از انجام یا تقلید رفتارهای نادرست و به کار بردن تکه کلام‌های غیر اخلاقی برحذر داشت گاهی نیز می‌توان به کودک سئوال و جواب آموخت که در مواجهه با رفتار یا گفته‌های غیر اخلاقی و نامناسب همسالان، آمادگی مقابله و نه گفتن داشته باشد و به نوعی حاضر جواب شود و بداند که در مقابل چه گفته‌ای چه پاسخی دهد. به گفته عابدینی رفتار بد، خشونت آمیز و بی‌اعتنایی به موازین اخلاقی خیلی زود در سیمای روحی کودک ظاهر می‌شود و تصورات و تمایلات متعددی را در او تقویت می‌کند.

وقتی کودک به مسایل جنسی پی می‌برد

اما اگر کودک متوجه برخی روابط، اعمال و گفته‌های جنسی شد و یا از تکه کلام‌های نادرست و غیر اخلاقی یا شوخی‌های جنسی استفاده کرد واکنش پدر و مادر چگونه باید باشد؟

عابدینی با اشاره به آنکه نباید به بیداری جنسی کودک بی‌اعتنایی کرد و از طرفی نباید در برابر آن عکس العمل شدید نشان داد و با تهدید دایما او را سرزنش کرد، می‌گوید والدین باید سطح دانسته‌های کودک را با چند سوال و جواب ساده مورد سنجش قرار داده و بر اساس میزان اطلاعات او و نه بیشتر افکار او را مدیریت کرده و پاسخ روشنی به او دهند و از دروغ و کتمان موضوع و محدود کردن بی‌قید و شرط کودک در دانستن پاره‌ای مسایل جنسی غیرآسیب زا اجتناب کنند، چرا که محدودیت بیش از حد، سبب کنجکاوی و تحریک بیشتر کودک برای دانستن و پرسیدن این موضوعات از طریق همسالان ناآگاه می‌شود که نتیجه آن اضطراب، درگیری و اشتغال ذهنی، افکار نابسامان، افت تحصیلی، عادات نامناسب و بلوغ زودرس است.

این روان‌شناس در خصوص کودکی که از تکه کلام‌های زشت یا شوخی‌های جنسی استفاده می‌کند می‌گوید بهترین راهکار آن است که یکی دوبار اول به حرف‌های غیراخلاقی او بی‌اعتنایی کرد و در صورت ادامه دار شدن از شیوه محروم سازی استفاده شود یعنی او را برای مدت معینی از بازی، دوستان یا غذای مورد علاقه‌اش محروم کنید.

عابدینی تاکید می‌کند بی‌مبالاتی والدین در روابط زناشویی در برابر دید کودک نقطه آغاز تخیلات و صحنه‌های خیال‌پردازی شده غیرواقع گرایانه‌ای از جانب کودک است که با عالم واقع در تضاد بوده و می‌تواند روی روان کودک تاثیر سوء گذاشته و ذهن کودک را مدام درگیر تخیلات و تمایلات جنسی کند و به حال و آینده او لطمه وارد سازد. بنابراین خانواده‌ها باید خیلی مراقبت کنند که رفتار نادرستی از خود نشان ندهند.


برچسب ها: انحراف جنسی کودک،کودک ازاری جنسی،بهترین اتلیه کودک،اتلیه کودک روناک،بهترین عکاسی کودک،،جلوگیری از انحراف جنسی کودک،کودکان،پرسش،جنسی،تر ,
[ بازدید : 16 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ سه شنبه 11 اسفند 1394 ] [ 14:36 ] [ فاطمه حجار ]

همه والدین قرار گرفتن در این موقعیت را تجربه کرده اند، زمانی که باید برای تادیب فرزند دیگران وارد عم


همه والدین قرار گرفتن در این موقعیت را تجربه کرده اند، زمانی که باید برای تادیب فرزند دیگران وارد عمل شوند چون والدین کودک کاری انجام نمی دهند و یا حضور ندارند. مطمئنا در چنین موقعیت هایی از خودتان سوال می کنید که آیا باید فرزند دیگران را تربیت کنید؟

چه زمانی اجازه دارید فرزند دیگران را تربیت کنید؟
با وجود اینکه به خوبی می دانید که فرزندان خودتان را چگونه تربیت کنید اما در وضعیتی که کودکان دیگر از مرزهای مجاز رفتاری عبور می کنند، می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

مشکل: شما و گروهی از والدین به همراه کودکان در زمین بازی هستید. کودک شما مشغول بازی با اسباب بازی است و ناگهان کودک دیگری از راه می رسد و سعی می کند اسباب بازی را از او بگیرد. مادر او کاری انجام نمی دهد. آیا باید کودک موردنظر را تادیب کنید؟

راه حل: بد نیست به کودکان اجازه دهید تا خودشان مشکلات را حل کنند. این مسئله به آنها کمک می کند تا بتوانند بدون اتکا به شما و به صورت مستقل برای مشکلات راه حل پیدا کنند اما در صورتی که کودک دیگر از کودک شما بزرگتر است و یا فکر می کنید که ممکن است آنها با هم دعوای فیزیکی بکنند، وارد عمل شوید. میان دو کودک قرار بگیرید و درباره مشارکت و یا رعایت نوبت با آنها حرف بزنید. در صورتی که صحبت هایتان تاثیرگذار نبود، آنها را تشویق کنید که هر کدام به تنهایی مشغول بازی شوند تا آرامش حفظ شود.



مشکل: شما و فرزندتان در زمین بازی هستید و در همین حال مشاهده می کنید که کودک بزرگتری به هل دادن کودکان کوچکتر مشغول است و احتمال آسیب دیدگی کودکان وجود دارد. والدین کودک در اطراف حضور ندارند. آیا باید کودک موردنظر را تادیب کنید؟

راه حل: والدین به خوبی می توانند پیش بینی کنند که اتفاق بدی در حال رخ دادن است. اگر احساس می کنید اعمال کودک ممکن است به کسی آسیب برساند، خطاب به گروه کودکان از جملات "آرام تر!" یا "هل دادن ممنوع!" استفاده کنید تا توجه کودکان را جلب کنید. اگر این راهکار موثر واقع نشد،

دو انتخاب خواهید داشت:

1. فرزند خودتان را از گروه دور کرده و به قسمت دیگری از زمین بازی منتقل کنید.

2. از کودک موردنظر سوال کنید مادرش کجاست تا او را در جریان اتفاقاتی که در حال رخ دادن است، قرار دهید.

مشکل: کودکی را می بینید که فرزند شما را روی زمین انداخته است. از والدین کودک خطاکار خبری نیست. آیا باید کودک موردنظر را تادیب کنید؟

راه حل: رفتار خشونت آمیز نیاز به مداخله و تصحیح دارد. وارد عمل شوید و از کودک خطارکار بپرسید پدر و مادرش کجا هستند. در زمین های بازی شلوغ این احتمال وجود دارد ک مادران قادر به دیدن همه کارهای کودک نباشند و به همین علت از رفتار نادرست کودک خبر ندارند.

مشکل: دوستتان فرزندش را نزد شما گذاشته است و همراه کودک در خانه هستید که کودک شروع به لجبازی و لوس بازی برای شستن دست هایش می کند و حاضر نیست سر میز شام حاضر شود. آیا باید فرزند دیگران را تادیب کنید؟

راه حل: قبل از اینکه مراقبت از فرزند دوستانتان را قبول کنید، حتی اگر قرار باشد این کار را برای صمیمی ترین دوستتان انجام دهید، قوانین مهم و اصولی که در مورد آنها اجرا می شود را از والدین کودک سوال کنید. آیا کودک برای رفتار نادرست مورد مواخذه قرار می گیرد؟ از چه روش هایی برای مواخذه کودک استفاده می شود؟ والدین معمولا از شما درخواست خواهند کرد که از روش های خودشان برای تادیب کودک استفاده کنید.

آگاهی از روش های تربیتی والدین کودک و توافق درخصوص استفاده از همان شیوه ها و یا راهکارهای مناسب در صورت دیدن رفتارهای نامناسب از جانب کودک ، به شما کمک می کند تا کنترل بیشتری بر شرایط داشته باشید. علاوه بر این استفاده از روش های مشابه تربیتی باعث جلوگیری از سردرگمی والدین کودک در آینده خواهد شد.



مشکل: یکی از دوستان فرزندتان به همراه والدینش در جشن تولد کودک شما حضور دارند. کودک موردنظر حتی در حضور والدینش از به کار بردن کلمات "لطفا" و "ممنون" امتناع می کند. آیا باید کودک موردنظر را تادیب کنید؟

راه حل: زمانی که والدین کودکان دیگر از رفتارهای نادرست کودک چشم پوشی می کنند و آنها را نادیده می گیرند، مداخله نکردن کار دشواری است. به جای تادیب کودک در حضور والدینش، با کودکانی که آداب معاشرت را رعایت می کنند خوش رفتاری کنید. د رچنین موقعیت هایی لازم نیست کار خاصی انجام دهید، به جای عکس العمل نشان دادن یک لبخند و گفتن جمله "خواهش می کنم!" کافی است.

مشکل: کودک شما در صف ایستاده است و در همین حال یک کودک دیگر با بی ادبی خودش را جلوی تعداد زیادی از کودکانی که در صف ایستاده اند، جا می دهد. آیا باید کودک موردنظر را تادیب کنید؟

راه حل: وضعیتی که والدین شاهد رفتار نادرست کودک دیگر هستند و باید صبر کنند تا والدین کودک موردنظر از میان جمعیت پیدا شوند و از کودک بخواهند که سرجای خودش بایستد و از همه عذرخواهی کند، شرایط عجیب و ناخوشایندی است. از آنجا که ممکن است این لحظه هرگز اتفاق نیفتد، شما می توانید مداخله کنید و از کودک بخواهید انتهای صف بایستد و نوبت را رعایت کند.

ممکن است بعضی از کودکان بی ادب باشند زیرا آموزش های لازم به آنها داده نشده است و یا والدین آنها در موقعیت های مشابه عکس العمل مناسبی نشان نداده اند. از آنجا که ممکن است کودک نسبت به طرز صحبت کردن شما واکنش بی ادبانه ای نشان دهد، بهتر است در برخورد با او از لحن مهربان و مودبانه استفاده کنید.

برچسب ها: اجازه والدین،اجازه کودک،تربیت کودک ،شیوه صحیح تربیت فرزند،تربیت اسلامی،تربیت دینی،تربیت صحیح،بهترین اتلیه کودک،رفتار کودک،ادب کودک،ادب ,
[ بازدید : 20 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ شنبه 8 اسفند 1394 ] [ 17:30 ] [ فاطمه حجار ]

مكيدن انگشت در كودكان


«مكیدن شست» یا انگشت، یكى از عادات رایج دوران كودكى است. این رفتار براى كودكان خردسال كاملاً طبیعى و عادى است، ولى اگر بعد از 6 سالگى باز هم كودك مبادرت به مكیدن شست كند، نیاز به درمان و رسیدگى دارد، زیرا موجب به هم ریختگى ردیف دندان ها، فك و آرواره مى شود.

پژوهش ها نشان مى دهند حدود 75 درصد كودكان خردسال (تا یك سالگى) مُشت یا انگشتان خود را در دهان مى گذارند و مى مكند. انجام این كار براى این گروه سنى از كودكان آرامش بخش، سرگرم كننده و لذت بخش است. به طور معمول، كودكان زمانى مبادرت به مكیدن انگشت خود مى كنند كه یا خسته اند، یا ناراحت اند و یا حوصله شان سر رفته است.

علت مكیدن شست

انگشت مكیدن طبیعى ترین پاسخ كودك هنگام رویارویى با فشار روانى، اضطراب و مشكلات هیجانى - امنیتى است. روان شناسان معتقدند براى درمان این رفتار در كودكان زیر 6-5 سال نباید عجله كرد، زیرا بسیارى از این گونه عادت ها به تدریج و با افزایش سن كودك كاهش مى یابند و به كلى از بین مى روند.

اما اگر كودك 7 ساله اى نتواند این عادت خود را ترك كند، والدین و اطرافیان او باید درصدد درمان او برآیند، زیرا ترك چنین عاداتى در سال هاى بعد (نوجوانى) بسیار دشوارتر مى شود. در صورتى این عادت را در زمره اختلال بررسى مى كنند كه تا سنین 16-12 ادامه داشته باشد. مطالعات نشان مى دهند كه در حدود 15 درصد كودكانى كه از 5 سالگى به بعد انگشت خود را مى مكند، دچار مشكلات عاطفى - هیجانى ناشى از ورود به مدرسه و دوره پیش دبستانى هستند. بیشتر این كودكان شدیداً به پدر و مادر و اطرافیان شان وابسته و متكى هستند.

زمانى كه كودك سعى مى كند رفتار مكیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال كنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را كمك و یارى نمایند. حمایت روانى براى كودك امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود كه كودك در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد.

عوارض ناشى از مكیدن شست

مكیدن انگشت بعد از 6 سالگى مى تواند مشكلات جدى در زمینه دندان ها، لثه و آرواره به وجود آورد. مك زدن هاى با فشار كودك به شست یا انگشتش در طول روز و شب، موجب جلو آمدگى دندان ها و ناهنجارى هاى استخوان فك او مى شود. دندان هاى ردیف بالا به سمت بیرون كشیده مى شوند و دندان هاى ردیف پائین نیز به سمت داخل دهان كج مى شوند.

مکیدن انگشت

اما سؤال بسیارى از والدین این است كه چگونه مكیدن یك انگشت كوچك مى تواند موجب ناهنجارى شدید آرواره شود؟

علت آن است كه استخوان بندى كودك تا قبل از 8 سالگى بسیار نرم و شكل پذیر است. متأسفانه زمانى كه كودك به مدت طولانى انگشتش را مى مكد، در شكل ظاهرى آرواره خود تغییر به وجود مى آورد. اگر كودكى نتواند عادت شست مكیدن خود را تا قبل از آن كه دندان هاى دائمی ردیف جلویى او در نیامده ترك كند، ممکن است در مدت چند ماه فك و آرواره او آسیب جدى ببیند.

علاوه بر آن، مكیدن شست یا انگشت مى تواند موجب نارسایى هاى كلامى (تلفظ اشتباه حرف هاى «ف» و «و»)، اختلال در جویدن، نوك زبانى صحبت كردن، اختلالات گفتارى (مثل لكنت زبان ، مِن مِن كردن و...)، خرخر كردن و باز ماندن دهان كودك شود. از آن جایى كه بعد از چند سال مكیدن انگشت ، حالت آرواره و صورت كودك دچار به هم ریختگى مى شود، بر خودپنداره او نیز تأثیرى منفى خواهد داشت.

شیوه هاى درمان

بهترین زمان براى ترك عادات و مشكلات رفتارى كودكان (و از جمله مكیدن انگشت) هنگامى است كه خانواده (والدین كودك و اعضاى خانواده) تغییر و تحولى در پیش رو نداشته باشند و در آرامش خاطر به سر برند. مثلاً قصد تغییر منزل، تغییر مهد (یا مدرسه)، تولد نوزاد جدید، مسافرت، متاركه، فوت اقوام و... را نداشته باشند.

یكى از ساده ترین روش هاى رفتار درمانى كه بیشتر پدر و مادر و مربیان نزدیك كودك مى توانند با استفاده از آن عادت مكیدن شست در كودكشان را كاهش دهند، آن است كه ابتدا یك ماه درباره موضوع و علت قطع این عادت با كودك صحبت كنند. سپس نمودارى از پیشرفت كودك تهیه كنند و به وسیله چسباندن عكس هاى عروسكى، ستاره ها و كارت هاى آفرین بر روى آن، روند بهبودى كودك را نشان دهند. خوب است كه این نمودار بر روى دیوارى در دسترس كودك قرار گیرد و والدین از خود او براى چسباندن برچسب ها كمك بگیرند. در مرحله بعد، سعى كنند پایان هر هفته پاداش و جایزه اى براى ترك این عادت به كودك بدهند. جایزه مى تواند رفتن به پارك، تماشاى فیلم مورد علاقه كودك، یا بازى كردن با كودك باشد. در نظر داشته باشید ترك عادت در صورتى كه كودك با شما همكارى و همراهى نماید، بسیار آسان تر و راحت تر است. شما مى توانید از نظرات كودك در این ضمن استفاده كنید و به او اجازه دهید كه برچسب ها، ستاره ها و یا حتى نوع جایزه اش را خودش انتخاب كند.

مکیدن انگشت

روش دیگرى كه براى ترك مكیدن انگشت (شست) به كار مى رود آن است كه در طول روز ماده اى تلخ (البته بهداشتى ) به نوك انگشت كودك مى مالند تا كودك از به دهان گذاشتن انگشتش امتناع ورزد، و در طول شب نیز دستكش یا جورابى تمیز به دست هاى كودك مى كنند، تا مانع از این كار كودك شوند.

زمانى كه كودك سعى مى كند رفتار مكیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال كنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را كمك و یارى نمایند. حمایت روانى براى كودك امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود كه كودك در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد. مثلاً والدین مى توانند با كودك بازى كنند، براى او كتاب بخوانند، با یكدیگر كاردستى بسازند و... . در این زمینه پدر و مادر مى توانند با ذوق و خلاقیت خود فرآیند ترك عادت را براى كودكشان هرچه آسان تر و راحت تر كنند. گروهى از والدین سعى مى كنند با تذكرهاى پى در پى خود این عادت را از سر كودك بیندازند. در حالى كه براى حذف عاداتى مثل مكیدن شست باید ابتدا علت اصلى این رفتار را پیدا كرد و آن گاه با از بین بردن آن درصدد بهبودى كودك برآمد. در موارد بسیارى، مكیدن انگشتان ناشى از نیاز كودك به آرامش و امنیت است. بدین منظور پدر و مادر و مربیان كودك مى توانند با استفاده از روش هاى زیر به كودك كمك نمایند تا بر این مشكل خود غلبه كند.

- هیچ گاه سعى نكنید براى ترك عادت كودك بر او فشار آورید، زیرا ممكن است موجب تقویت و تشدید عادت در او شود.

- به كودك كمك كنید تا روش هاى مقابله با تنش ها و فشارهاى روانى را یاد بگیرد، مثلاً با شما صحبت كند، به ورزش بپردازد، با دوستش صحبت كند و...

- سعى كنید دست هاى كودك را به نوعى مشغول نگه دارید. ( نقاشى بكشد، كاردستى بسازد، مجسمه هاى سفالى درست كند و(....

مکیدن انگشت

- شنیدن داستانى شیرین، ماجرایى افسانه اى و خاطره اى از دوران كودكى، موجب تسلى و آرامش خاطر كودك هنگام خواب مى شود.

- تماس بدنى (مثل نوازش كردن) موجب آرامش، امنیت و آسودگى كودك مى شود و او را از اضطراب و نگرانى رها مى سازد. سعى نكنید با مسخره كردن و شرمنده كردن كودك او را مجبور به ترك عادت كنید، زیرا این گونه رفتارها موجب خودكم بینى و احساس بى ارزشى در كودك مى شود.

- سعى كنید عواملى را كه موجب آزار روحى كودك مى شود، از بین ببرید.

- زمانى كه كودك انگشتش را مى مكد، با او بازى نكنید، او را بغل نگیرید و به او توجه نكنید. اما زمانى كه انگشتش را از دهانش درآورد، به او توجه كنید و او را نوازش كنید.

- انگشت مكیدن رفتارى ناخودآگاه است. پدر و مادر مى توانند با اشاره اى كوچك، كودك را نسبت به این حركت خود آگاه كنند.

- زمانى كه كودك انگشتش را مى مكد، او را جلوى آیینه ببرید.

- سعى كنید هیچ گاه دچار احساس ناكامى و شكست نشوید، زیرا این رویه را به فرزندتان نیز منتقل خواهید كرد.

- روش هاى آرام سازى عضلانى را با كودك تمرین كنید: تمرین هاى یوگا (تمرین هاى تخلیه هیجانى و شیوه درست نفس كشیدن)، تمرین آرام سازى، تنفس هاى عمیق و تمرین هاى رهاسازى عضلات


برچسب ها: اتلیه کودک، بهرتین اتلیه کودک،مکیدن انگشت،بهترین اتلیه کودک ایران،اتلیه تخصصی کودک و نوزاد ,
[ بازدید : 19 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ سه شنبه 4 اسفند 1394 ] [ 17:20 ] [ فاطمه حجار ]

شیوه صحیح تربیت کودکان از زبان کارشناسان


چگونه می توان کودک را به درستی تربیت کرد؟
همه والدین دوست دارند فرزندانشان خوشحال، خوش رفتار و قابل احترام از سوی دیگران باشند.
فرزندانی که بتوانند به راحتی با دیگران تعامل ایجاد کنند. هیچ کس دوست ندارد به داشتن فرزندی بی تربیت متهم شود. روش های موثر آموزش، مسائل تربیتی و کمک گرفتن از مشاور می تواند به بهترین وجه ممکن به والدین در این راستا کمک کند.
اگر بخواهیم تعریف واضحی از تربیت ارائه کنیم باید بگوییم که تربیت، آموزش رفتارهای خوب و نشان دادن رفتارهای بد برای جلوگیری از انجام آن به کودک است. به عبارت دیگر، « تربیت » به کودک پیروی از مجموعه قواعدی را می آموزد و شامل روش های تنبیهی و تشویقی است. اما همین چند جمله در عمل چنان بر والدین دشوار است که گاه فاصله آن ها تا تربیت صحیح فرسنگ ها دور است.
اولین مرحله این است که والدین باید ویژگی های کودک خود را شناسایی کنند. اما باید توجه داشت که خود والدین به ۳ گروه تقسیم می شوند:

والدین مقتدرکه توقعات و خواسته های واضحی دارند و به احساسات کودک خود احترام می گذارند. آن ها انعطاف پذیر هستند و از روش حل مسئله به صورت مشارکتی با کودک خود استفاده می کنند. این دسته از والدین بهترین روش تربیتی را اتخاذ می کنند
والدین مستبد
که توقعات و خواسته های واضحی از فرزندان خود دارند اما به احساسات
کودک خود توجهی نمی کنند و در واقع با رفتارهای خود به کودک می فهمانند « من پدر تو هستم پس هر چیزی که من می گویم درست است.» این شیوه مورد تایید نیست.
والدین آسان گیر
که به احساسات
کودک خود بیش از حد توجه می کنند و این شیوه نیز مورد تایید کارشناسان نیست.

روش های تربیتی
شیوه تربیتی که برای فرزند خود انتخاب می کنیم ممکن است به رفتاری که از او سر می زند و سن او، خلق و خو و سبک تربیتی ما متفاوت باشد.
به برخی از این راهکارهای پیشنهاد شده اشاره می کنیم.
تشویق رفتارهای مثبت
پذیرش رفتارهای مثبت و تشویق او بهترین کار برای ادامه رفتارهای مثبت است. به عبارت دیگر وقتی کار مثبتی می کند کار خوبش را مورد تحسین قرار دهید.
بگذارید کودک خودش نتیجه طبیعی رفتارهای بدش را ببیند
نیازی به سخنرانی و سرزنش کردن نیست. بنابراین این بار که یک اسباب بازی را شکست، بی توجه به این کار به او بفهمانید که دیگر نمی تواند با آن بازی کند.
محرومیت
گاهی اوقات یک رفتار بد نتیجه طبیعی یا منطقی به همراه ندارد و یا فرصتی برای تبیین آن ها نداشته اید. بنابراین محرومیت می تواند به کودک ناپسند بودن رفتارش را نشان دهد. به عنوان مثال اگر کودک تا زمان معینی کاری که از او خواسته شده انجام ندهد نمی تواند برنامه عصر تلویزیون را تماشا کند. این شیوه به شرطی موثر است که محرومیت با نوع کار ناپسند کودک همخوانی داشته باشد.
جداسازی
این شیوه فقط زمانی موثر است که بدانید کودک دقیقا چه عمل خطایی را و چه اندازه عمدی انجام داده است. دقایقی او را در مکانی نه چندان راحت تنها بگذارید. این شیوه زمانی موثر می افتد که کودک بفهمد هدف از این محروم سازی چه چیزی بوده است.
این شیوه از ۲ سالگی به بعد موثر است و به ازای هر سال سن کودک می توان او را تنها گذاشت. مثلا برای یک کودک ۴ ساله، ۴ دقیقه جداسازی موثر است. در سنین پایین این روش بسیار موثر است زیرا محرومیت از حضور در کنار پدر و مادر برای کودک دشوار است.نباید فراموش کنیم که تنبیه جسمی کودک به افزایش پرخاشگری، خشونت و میل به ضربه زدن به دیگران و توجیه رفتارهای خشن از سوی کودک تلقی می شود و جایگاهی در شیوه های تربیتی موثر ندارد.
شیوه تربیتی خود را با خلق و خوی کودک مطابقت دهید
کلید اصلی شیوه تربیتی مناسب درک شخصیت خلق و خوی
کودک است تا در کنار آن بتوانید استعدادها و تمایلات او را بهتر شناسایی کنید.
در مورد شیوه تربیتی خود تا حد امکان با کودک مشورت کنید.

به شخصیت
کودک احترام بگذارید
حتی زمانی که قصد تربیتی دارید به او احترام بگذارید. بچه هایی که از پدر و مادر خود احترام می بینند بیشتر به آن ها احترام می گذارند اگر کمی سخت گیری کردید یا عصبانی شدید از او عذرخواهی کنید. همان طور که دوست دارید او با شما رفتار کند با او رفتار کنید.
صبور باشید
هر شیوه ای اگر عجولانه و با انتظارات نابه جا پیاده شود، نتیجه نخواهد داد. اگر با یک شیوه نتیجه نگرفتید مایوس نشوید و آن را ادامه دهید. قواعدی را که خود تعیین کرده اید هرگز زیر پا نگذارید و هرگز در مقابل دیگران از رفتارهای ناشایست او صحبت نکنید.
وقتی حرکتی ناشایست از او سر زد پس از اعمال شیوه تنبیهی مناسب از او نخواهید عذرخواهی کند یا درباره آن کار سخنرانی نکنید. به او کمک کنید پس از تنبیه به روال عادی برگردد.
بدایند کدام شیوه تربیتی با کودک شما تناسب دارد
قبل از اعمال تنبیه مطمئن شوید او منظور شما را از عملی که به نادرست انجام داده، فهمیده است. گاهی اوقات والدین منظور خود را به درستی بیان نمی کنند و یا توقعی فراتر از توانایی
کودک از او دارند.
به دنبال ریشه بعضی رفتارها باشید
اگر رفتار ناشایستی به تکرار از او سر زد، بخشی از تلاش خود را برای علت یابی آن معطوف کنید. شاید
کودک از واقعه یا حادثه ای متاثر شده و در واکنش به آن دست به رفتارهای نادرست و غیرقابل توجیه می زند. شاید تحت استرس قرار دارد و نمی تواند از آن به کسی بگوید. بنابراین با شناسایی ریشه این مشکلات سعی کنید بهتر به او کمک کنید.

برچسب ها: تربیت کودک ،شیوه صحیح تربیت فرزند،تربیت اسلامی،تربیت دینی،تربیت صحیح،بهترین اتلیه کودک،رفتار کودک،ادب کودک،ادب کردن کودک،تشویق کودک،تنب ,
[ بازدید : 21 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ دوشنبه 3 اسفند 1394 ] [ 20:36 ] [ فاطمه حجار ]

چرا کودکم فقط از یک داستان لذت می‌برد؟


تقریبا تمام کودکان دوست دارند که با شنیدن داستانی که پدر و مادر یا سایر بستگان نزدیک برایشان تعریف می کنند به خواب روند. اما اگر کودکی دوست داشته باشد که هر شب داستان ثابتی را بشنود چه؟ آیا این غیرعادی وعجیب است؟

متخصصان روانشناسی اطفال در سایت تخصصی BabyCenter می گویند: اینکه کودک شما دوست دارد هر شب همان داستانی را بشنود که شب قبل و شب‌های پیشتر از آن برایش تعریف کرده‌اید کاملا طبیعی است، اما باید به چند نکته هم توجه کرد.

دکتر «دبورا رایت» روانشناس کلینیکی و مدیر سلامت روانی دانشگاه میسوری می‌گوید: کودکان نوپا دوست دارند که هر چیزی را یاد بگیرند، از جمله زبان و داستان‌ها و این یادگیری از طریق تکرار پایدار نه تنها برایشان ساده‌تر است بلکه لذتی غیرقابل بیان دارد.هر تجربه‌ای در این زمینه یا همان تکرار چیزهایی که در قبل برای کودک بیان شده به خلق ارتباطاتی میان نورون‌های مغزی کودک منجر می‌شود و بدین ترتیب فرآیند یادگیری در ا. تقویت می شود. هر چه مطالبی که برای کودک بیان می شود تکرار شود، ارتباطات قوی‌تری ایجاد می‌شود که در نهایت شرایط برای یادگیری هر چه بهتر دنیای اطراف مهیاتر می‌شود.

ممکن است برای شما خواندن یک داستان در شب‌های متوالی کار خسته کننده و حتی ملال‌آوری باشد اما برای کودک نه تنها اینطور نیست بلکه جذاب، مهم و هیجان‌انگیز است. دکتر رایت در این خصوص می‌گوید: کودکی که به داستان گوش می‌دهد در واقع محو صداها و زیر و بم گفتار شما شده‌است. او به کلماتی که شما بر زبان می آورید گوش داده و چون بارها این داستان را شنیده به راحتی به تصویرسازی ذهنی پرداخته و پیش بینی می کند که اکنون قرار است چه کلماتی را بشنود و این همان هیجانی است که شاید از نظر شما خسته کننده باشد اما برای کودک دنیایی متفاوت را رقم می‌زند.

تداوم تعریف کردن داستانی ثابت راحتی‌های خاص خودش را دارد. وقتی کودک داستان مشابهی را می‌شنود در واقع شبیه زمانی است که در مهد کودک غذای ثابتی را می‌خورد، با وسایل مشخص و ثابتی بازی می‌کند و سرگرمی‌های ثابتی را هم دنبال می‌کند. این نوع از تداوم به کودک نوپا کمک می‌کند تا دنیای اطراف را به راحتی بیشتری درک کرده و در عین حال همواره احساس امنیت کند.

البته برای شما والدین که ممکن است از خواندن داستانی ثابت و بدون تغییر خسته شوید نیز ایده‌هایی داریم. می‌توانید در شبهای بعد و در حالی که ذهن کودک اشراف نسبتا کاملی نسبت به شرح داستان پیدا کرده در پایان هر پاراگراف یا بخش کمی مکث کرده تا کودک کلمات پایانی آن بخش را بر زبان آورد.

همچنین در خواندن کتابهای مصور می توانید به کودک بگویید که «حالا فکر می‌کنی تصویرصفحه بعد چه چیزی است؟» کارهایی از این دست نه تنها فرآیند کتاب‌خوانی برای شما را خسته کننده نمی‌کند بلکه کودک هم در این فرآیند وارد شده و ناخواسته تصویرسازی ذهنی بهتری نیز انجام می‌دهد.


برچسب ها: دانلود کتاب قصه ،کتاب داستان ،کتاب قصه کودکان ، قصه کودکان ،کتاب قصه کودکانه ،کتاب قصه کودک ، کتاب کودک ،بهترین اتلیه کودک،اتلیه کودک رونا ,
[ بازدید : 19 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ شنبه 1 اسفند 1394 ] [ 14:48 ] [ فاطمه حجار ]

دندان های کودکان با این نوشیدنی ها خراب می شوند

دندان های کودکان با این نوشیدنی ها خراب می شوند
دندان های کودکان با نوشیدن سه دسته از نوشیدنی های پرطرفدار به طور شدیدی خراب می شوند و آسیب آنها برای دندان های کودکان یک آسیب مادام العمر محسوب می شوند که در ادامه با آنها بیشتر آشنا می شوید.
طبق نتایج مطالعه ای جدید والدین باید از خطرات نوشیدنی های ملایم، آبمیوه ها، نوشیدنی های ورزشی و دیگر آشامیدنی هایی که خاصیت اسیدی دارند آگاه باشند آن ها سه عامل تهدیدکننده و آسیب مادام العمر برای دندان های کودکان محسوب می شوند.
به نقل از روناکاین اولین بار است که محققان توانسته اند نشان دهند که ترشی در همان 30 ثانیه اول برخورد مایع اسیدی با دندان می تواند آسیب همیشگی به همراه داشته باشند. نوشیدنی های اسیدی در ترکیب با دندان قروچه شبانه و رفلاکس معده می تواند منجر به آسیب بزرگ و برگشت ناپذیری به دندان کودکان شود.
آسیب ها و ساییدگی دندانی مسئله رو به رشد امروز است که اغلب تنها پس از گذاشتن روکش دندان بروز می کند. برخی از این سایش ها ممکن است به تهدیدی برای بهداشت دندان منجر شود که نیازمند ترمیم سراسری، اما با مداخله اندکی قابل پیشگیری است.
این تحقیق نشان می دهد که آسیب مداوم به مینای دندان در همان 30 ثانیه اول اتفاق می افتد که نکته مهمی است و پیشنهاد می شود که از چنین نوشیدنی هایی باید دوری کرد.
باید بدانید که در صورت مصرف نوشیدنی های اسیدی نمی توان گفت به سادگی با شستن دندان ها در یک ساعت یا 30 دقیقه پس از استفاده مشکل رفع خواهد شد بلکه آسیب قبل از آن اتفاق افتاده است. بنابراین توصیه می شود که کودکان به جای نوشیدن آب میوه از میوه های تازه استفاده کنند. هرچند آن ها به طور طبیعی اسیدی هستند اما با داشتن اسیدهای غذایی اضافی در خود گزینه مناسب تر و سالم تری هستند.
یک نکته مهم این است که برقراری توازن میان اسیدها در یک دهان سالم است. اگر این توازن به نفع اسیدها به هم بخورد صرف نظر از نوع اسید آسیب دندان شروع شده است.
برچسب ها: تغذیه، تغذیه کودکان،تغذیه فرزندان، فست فود، غذا، غذای کودک، سلامت کودک، رشد کودک، رشد مغزی کودک،کودک و تغذیه،تغذیه دوران بارداری،بهترین ا ,
[ بازدید : 27 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ سه شنبه 27 بهمن 1394 ] [ 15:05 ] [ فاطمه حجار ]

بچه تا چه سنی میتونه پیش مامانش بخوابه؟

بچه تا چه سنی میتونه پیش مامانش بخوابه؟

یکی از روانشناسان در این باره می گوید:

معمولا تا یک سا لگی کودک باید کاملا در دسترس مادر باشد. مادر باید صدای او را بشنود و به راحتی متوجه تقلا و احساس نیاز او شود .ازیک سالگی به بعد این تغییر ، به روحیه کودک بستگی دارد . همه کودکان به راحتی قبول نمی کنند که اتاق مادر را ترک کنند یا از او دور شوند .

از قالبهای سنتی و قالبهای غربی که گاهی با فرهنگمان همخوانی ندارد باید جدا پرهیز کنیم. باید ببینیم فرزندمان چه شخصیتی دارد. آیا می پذیرد یا می ترسد و گریه می کند و وحشت زده می شود ؟

اگر چنین است مادر باید در اتاق کودک بخوابد . اینها مواردی نیست که ازنظر سنی زمان مشخصی داشته باشد، یعنی بگویم حتما راس دوسالگی باید کودک را در اتاق جداگانه بخوابانیم. باید در این باره باید انعطاف داشت!

برخی از کودکان با بالاتر رفتن سنشان توانسته اند از مادر جدا شوند وحتی در بعضی از فرهنگها ، بچه ها در هفت سالگی توانسته اند اتاق جداگانه را بپذیرند.


باید از افراط و تفریط بپرهیزیم، یعنی نه از بدوتولد فرزند را از مادر جدا کنیم و نه اجازه دهیم تا هفت سالگی در کنار مادر بخوابد.

درفرهنگ ما معمولا بچه ها در سه سالگی این جابه جایی را بهتر می پذیرند ولی استثناء هم وجود دارد. یعنی همان طور که بزرگسالان با هم تفاوت دارند، کودکان نیز با هم متفاوتند و رفتارشان با یکدیگر فرق دارد.

مثلا برخی از بچه ها خیلی دیرتر این جابه جایی را می پذیرند. در مورد این کودکان به والدین توصیه می شود که اگر فرزندتان حاضر نیست جدا از شما بخوابد، بهتراست شما در اتاق اوبخوابید و نگذارید که اودر اتاق شما بخوابد و عادت کند و جدا کردن او از خودتان به یک مشکل تبدیل شود. کاملا آزادانه در اتاق او بخوابید، برایش داستان بگویید و نوازشش کنید، زیرا کودکان از سنین پایین به همدم نیاز دارند.

برای کودکان پیش از سن دبستان، قبل ازآنکه به خواب بروند، در اتاق خودشان داستان می گوییم و نوازششان می کنیم و بعد به اتاق خودمان می رویم. در این حالت بچه ها اصرار زیادی دارند که حتما باید فردا شب هم پیش من باشید و تا صبح بمانید. در این صورت نباید اصرارکنیم که حتما باید جدا باشیم. به او بگویید که یکی دوبار دیگر هم می آیم ودر اتاقت می خوابم.

برای دیدن عکس های بیشتری از کودکان کلیک کنید


برچسب ها: بچه , کودک , فرزند من , نحوه برخورد با کودک , با فرزندم چگونه برخورد کنم , تربیت فرزند ,
[ بازدید : 25 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]
[ يکشنبه 29 آذر 1394 ] [ 17:21 ] [ فاطمه حجار ]
ساخت وبلاگ تالار ایجاد وبلاگ عکس عاشقانه فال حافظ فال حافظ خرید بک لینک خرید آنتی ویروس دانلود تک آهنگ خرید ملک در ترکیه نرم افزار حسابداری نقشه یو تی ام دانلود آهنگ جدید متخصص پوست شیراز انجام پروژه دانشجویی پاپ آپ امیر تتلو میگم خانوم یکمی آرومتر طراحی سایت میلاد راستاد بغل تو بازی انفجار چت
بستن تبلیغات [X]